23 Ağustos 2013 Cuma

Heidi'yi Hatırlar mısınız? - Birinci Evlilik Yıldönümümüz


Mutlaka hatırlarsınız, hepimiz ilkokulda ya kitabını okumuş ya da televizyonda tekrar tekrar verilen çizgifilmine rastlamışızdır. Çocukken en sevdiğim kahramanlardan biriydi benim Heidi. Schafberg eteklerinde kısa süreliğine de olsa Heidi gibi hissetme şansını yakaladığım için çok mutluyum.
Ne miydi benim Heidi gibi hissetmemi sağlayan?


Müthiş güzellikte doğayla iç içe evler, sonsuz yeşillik, yeşilliğin ardındaki göl manzarası, kalabalıktan uzak olmak ve sadece doğanın sesini duymak...
Şimdi neredesin sen?, neden bahsediyorsun? diyenler var ise bu yazı dizisini önceki postlarını okumamıştır, anlayabilmek için buraya bir gözatmakta yarar var ;)
En son trenle vedalaştığımız yerde kalmıştım. Bizi bırakan tren aşağı doğru yol alırken yukarıda görebileceğiniz gibi turistleri zirveye götürmekte olan bir başka tren de eş zamanlı olarak yukarıya doğru tırmanmaktaydı.

1 saat 45 dk sonra gelecek olan son trene binmeye karar vererek başladık keşif yürüyüşüne...

Önce minik bir ev karşıladı bizi sonsuz yeşilin ortasında. arkasında Schafberg, önünde Wolfgansee Gölü manzarası. Aşık olunası...


Yanına doğru ilerleyip fotoğrafını çekeyim derken ileride başka aşık olunası evler de olduğunu gördüm. Özellikle bu ev inanılmaz güzeldi. Her ayrıntısı beni ayrı ayrı kendine hayran bıraktı.


Bu tatlı bahçede bu temiz hava ve güzel manzara ile yaşamanın tadına doyulur mu?

Renkler, malzemeler doğa ile uyumlu, mütevazı. Bir tasarım hem mütevazı hem iddialı olur mu? Olmuş işte! 

Geriye doğru baktığımda zirveye uzanan tren yolunu ve zirvedeki kar beyazını görüyorduk.

Yürüdüğümüz yerlerde minik minik tepecikler var. Bu nedenle yürüdükçe daha önce tepeciklerin arkalarında kaldığı için göremediğiniz yeni yerler keşvediyorsunuz.

Ben herşeyin fotoğrafını çekerken koca benden daha hızlı adımlarla ilerliyor.


Ben hiç istifimi bozmadan hayran kaldığım evleri fotoğraflamaya devam ediyorum. :)



Burada bir çok evde bu kalp şeklinde oyukları bulunan panjurları çok sevdim. Evin havasını sadece bu tarz bir panjurla bile değiştirmek mümkün. 


Hiç bu kadar doğal bir çit gördünüz mü? :)

Ohoo koca baya ilerlemiş bu arada, görünmüyor ortalıkta...

Yine bir tepeyi aşıyorum ki koca orada! Manzarası en güzel bankı bulmuş, onu süslemiş ve beni bekliyor.

Onu gördüğümde onun açısından da ben böyle görünüyormuşum :)

Boşuna mı taşıdım sabahtan beri şampanyayı diyor. Evlilik yıldönümümüzü kutlamak üzere sıcaklığı muhafaza eden sevimli çantamıza şampanyamızı koymuştuk üzerine oturabilmek içinde yanımıza bir polar almıştık. Ama zaten serin olan karlar arasında canımız içmek istemedi. Burası ise bu kutlama için biçilmiş kaftandı!

Koca da görür görmez bunu değelendirip bana sürpriz yaptı, çok şanslı bir insanım ki ben :)

O an hiç birmesin istedim, huzur bu değil de ne?

Bu duruşum sırasında güneş bana bulutlar arasından göz kırpmakta idi.

Böyle özel bir anda ikimizin birlikte olduğu bir fotoğraf olmalı, ama yalnızız, hiç kimse yok ki bizi çekecek. Zeki koca hemen bir çözümünü buldu.

Heidi orada meğen tripodunu unutmuş, biz de O'na sormadan  tripodunu ödünç aldık, kullandık :)

Hayatımın en güzel anlarından biriydi, herşeyi unuttum sadece huzurla doldum. Bu arada tabi zaman işledi ve gitme vakti geldi... Bu sefer giderkenki gibi sallana sallana değil, günün son trenini kaçırmamak için hızlı hızlı yürüdük.

Ve işte yine o istasyondayız...


Trenimiz yine dumanını tüttüre tüttüre geldi.

Ve ben yine tren, tren dumanı, manzara konulu fotoğraflarıma devam ettim.






Son durak...

Evet çocuklar gibi şenim bu tatlı gezi sonunda :)

Ne günmüş bee, Selaattin'in  deyimiyle "Bitmiyorr bugün!" 3 post oldu hala bitmedi. Burada saat henüz 17:00 dolayları, bunun bir de akşamı var. Hayatımda ilk defa hem fotoğraf makinamın hem de telefonumun hafızasını doldurup günün devamında kocamın telefonuna sulandığım gündür bugün! Haliyle fotoğrafları seçmek zor oluyor. Son bir gayretle diğer fotoğrafları da seçip son postu en kısa sürede hazırlamaya çalışacağım.

Sevgiler,

Gökçe.

28 Ağustos 2013'ten bir not: Günün devamının postu hazır, burada. :)


 Facebook sayfamıza da beklerim, orası çoook renkli , TIK :)

Bu post da ilgini çekebilir ;)


20 yorum:

  1. bayıldımm canımm yaa harika bir yer insan hiç gitmek istemez ordan nice seneleriniz olsun inşallah mutluluğunuz yıllar geçtikçe daha da artsın :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim canım, kesinlikle öyle, insan ömür boyu orada yaşamak istiyor. Çok huzurlu bir yer...

      Sil
  2. Canım ne güzel manzaralar gördük sayende. Resimlere bakmaya doyamadım.Birlikte böyle nice güzel günler geçirirsiniz inşallah :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmene çoook sevindim, en kısa sürede oraları görmen dileğiyle. Çok çok teşekkür ederim :)

      Sil
  3. okurken çok beğendim ve çok eğlendim.. Süper evler, manzara şahane
    Sevgiler

    YanıtlaSil
  4. ayyy,tek kelimeyle "süper" orada olmak,doğanın verdiği o huzuru yaşamayı çok isterdim,gerçekten çok şanslısınız,daim olmasını dilerim,sevgiler

    www.minikmini.blogspot.com

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim, inşallah siz de en kısa zamanda oraları gezersiniz :)

      Sil
    2. inşallahhh,sağolun

      Sil
  5. ayy işte benim oralara gitmişsinnnn :) aynı bavyera burası, o evde yaşasam keşke ben =)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynen canım, çok benzer yerler. Ben de böyle biryerde yaşamayı çok istiyorum, bakalım zaman bize neler getirecek... Güzel şeyler olsun please :)

      Sil
  6. okurken anı yaşadım resmen süper bir post olmuş mutluluğunuz daim olsun :)

    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yorumun beni çok mutlu etti, çok teşekkür ederim :)

      Sil
  7. Oh içim açıldı manzaralardan allah ayırmasın mutluluğunuz bozulmasın canım:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o güzelliği biraz olsun yansıtabildiğim için çok mutluyum, güzel dileğin için çok teşekkür ederim canım :)

      Sil
  8. heidi bilmezmiyim. çocukken en sevdiğim kitaptı ve 5 kez okuduğumu bilirim. geçenlerde 36 yılıydı galiba siyah-beyaz filmini seyrettik kızımla. sırf o kırmızı tren için de oralara gelebilirim. bu arada nice yıldönümlerine :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aa ben o siyah beyaz filmi bilmiyorum hemen bir araştırayım, izlemeyi çok isterim. Bir fırsat yaratıp St Wolfgang'a bir kaçamak yapmanı ve o kırmızı trene binmeni diliyorum ;)

      Sil
  9. ben bayıldımmm hayranlıkla baktımm fotoğraflara :) nice güzel yıllarınız olsunn

    YanıtlaSil
  10. Ay ne kadarda güzel yerler gezmişsiniz bayıldım inşallah en kötü gününüz böyle olsun :)

    YanıtlaSil